به نام یگانه حامی پرستوهای بی آشیانه

سلام به نازنینی که دیروز عاشقیمان مرا بیش از غرورش دوست می داشت،اما امروز عاشقی که بالا رفتن از صخره کمی دشوارتر است،غرورش را بیش از من دوست دارد.
آشنای غریب...سلام...
می دانی نازنینم...
تمام کلماتم را نذر می کنم تا شعر کنم برای تو...
من،تمام حرف های دلم را برای تو آواز می کنم...
نمی دانم اگر سایه ی مهربانی دستان تو نبود،چقدر می توانستم روبه روی خورشید ،قد بکشم...
دست های تو،پر از بوی پونه های وحشی ست...
پر از عطر بابونه ها...
تو،بوی دامنه های بکر بهار را می دهی...
لبخند تو،تمام آرامش های جهان را یکپارچه در پیراهن تنهایی ام می ریزد...
اگر تو در کنارم نبودی،سال ها پیش در رؤیاهایم غرق می شدم...
تو روشنی روزهای آفتابی من هستی...
من،ماهی کوچکی هستم که لحظه ای نمی توانم دور از دریای وجود تو زندگی کنم...
دست های تو،امن ترین آشیانه بوسه های من هستند...
شانه هایت ،بهترین تکیه گاه اند...برای روز های ابری چشمان من...
نازنین...
عطر بودن توست که مرا زنده نگه می دارد.....